Тістечко бісквітне " ГАЛИЦЬКЕ" З МАКОМ "CULTUA"

Dwutlenek tytanu to biały pigment stosowany do wybielania produktów. W 2021 roku EFSA nie mogła już uznać go za bezpieczny: nie udało się wykluczyć genotoksyczności ani ustalić dopuszczalnego dziennego spożycia. Od sierpnia 2022 roku jest zakazany jako dodatek do żywności w UE (rozporządzenie 2022/63).

Skoncentrowana substancja słodząca z dodanym cukrem; regularne spożycie wiąże się z nadmiarem cukrów wolnych i zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym (zalecenia WHO dotyczące cukrów wolnych; stanowiska AHA).

Butylohydroksyanizol (BHA) to syntetyczny przeciwutleniacz chroniący tłuszcze przed jełczeniem. IARC sklasyfikował go jako możliwie rakotwórczy (grupa 2B); EFSA (2012) stwierdziła również oznaki wpływu na układ hormonalny.

Benzoesan sodu to częsty konserwant w napojach gazowanych i sosach. W połączeniu z askorbinianami (E300–E304) może tworzyć benzen; IARC zalicza sól sodową kwasu benzoesowego do grupy 3.

Butylohydroksytoluen (BHT) to syntetyczny przeciwutleniacz w produktach zawierających tłuszcz. W badaniach na zwierzętach przy długotrwałym narażeniu stwierdzono zmiany w wątrobie i płucach; IARC zalicza go do grupy 3.

Karboksymetyloceluloza (CMC) to zagęstnik i stabilizator na bazie celulozy. W badaniach na zwierzętach (Chassaing i in., 2015) wiązała się z zaburzeniami mikrobiomu jelitowego.

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych to często stosowane emulgatory. Mogą zawierać tłuszcze trans jako produkt uboczny produkcji, co rzadko jest podawane na etykiecie.

Difosforany to stabilizatory i regulatory kwasowości. Nadmierny pobór fosforanów z dietą wiąże się z obciążeniem nerek i ryzykiem sercowo-naczyniowym (EFSA 2019).

Kwas cytrynowy to kwas występujący naturalnie w owocach cytrusowych i powstający w samym organizmie podczas przemian energetycznych (cykl kwasu cytrynowego); dodatek produkuje się przez fermentację cukrów pleśnią Aspergillus niger. Nadaje kwaśny smak, reguluje kwasowość i pomaga działać przeciwutleniaczom, wiążąc metale. JECFA nie ograniczyła jego dopuszczalnego dziennego spożycia („ADI nieograniczone”), a w UE jest dozwolony w większości żywności bez ustalonego maksymalnego poziomu (quantum satis).