Yakisoba

Karagen to zagęstnik i stabilizator z alg morskich. Według EFSA (2018) nie budzi obaw przy typowym spożyciu przez dorosłych; otwarte pozostaje pytanie dotyczące zdegradowanego karagenu i możliwego zapalenia jelit, a główne zastrzeżenie dotyczy preparatów dla niemowląt.

Pirosiarczyn potasu to konserwant z rodziny siarczynów, odpowiednik E223 z potasem zamiast sodu. Jak wszystkie siarczyny, może wywoływać reakcje alergiczne u osób podatnych.

Glutaminian monosodowy (MSG) to wzmacniacz smaku, często stosowany w przekąskach, sosach i potrawach kuchni azjatyckiej. EFSA stwierdziła, że część ludności przekracza dopuszczalne dzienne spożycie; u osób podatnych może powodować objawy neurologiczne.

Difosforany to stabilizatory i regulatory kwasowości. Nadmierny pobór fosforanów z dietą wiąże się z obciążeniem nerek i ryzykiem sercowo-naczyniowym (EFSA 2019).

Sól wapniowo-disodowa EDTA to stabilizator wiążący metale. Może wiązać również potrzebne minerały; istnieją obawy dotyczące kumulacji przy regularnym spożyciu.

Guma ksantanowa to zagęstnik i stabilizator otrzymywany przez fermentację cukrów bakterią Xanthomonas campestris. W ponownej ocenie z 2017 roku EFSA uznała, że liczbowe dopuszczalne dzienne spożycie nie jest potrzebne, i nie stwierdziła obaw dotyczących bezpieczeństwa dla ogółu populacji; guma nie wchłania się w niezmienionej postaci i jest fermentowana przez mikrobiotę jelitową. Duże ilości (10–15 g dziennie w badaniach na ludziach) działają przeczyszczająco, zwiększając objętość stolca, i mogą powodować wzdęcia lub dyskomfort w jamie brzusznej, co EFSA uznała za niepożądane, ale nie szkodliwe.

Kwas cytrynowy to kwas występujący naturalnie w owocach cytrusowych i powstający w samym organizmie podczas przemian energetycznych (cykl kwasu cytrynowego); dodatek produkuje się przez fermentację cukrów pleśnią Aspergillus niger. Nadaje kwaśny smak, reguluje kwasowość i pomaga działać przeciwutleniaczom, wiążąc metale. JECFA nie ograniczyła jego dopuszczalnego dziennego spożycia („ADI nieograniczone”), a w UE jest dozwolony w większości żywności bez ustalonego maksymalnego poziomu (quantum satis).

Pektyny to substancje żelujące pozyskiwane głównie ze skórek cytrusów i wytłoków jabłkowych; pektyna amidowana (E440ii) jest chemicznie modyfikowana amoniakiem. W ponownej ocenie z 2017 roku EFSA uznała, że liczbowe dopuszczalne dzienne spożycie nie jest potrzebne, i nie stwierdziła obaw dotyczących bezpieczeństwa dla ogółu populacji; pektyna jest rozpuszczalnym błonnikiem fermentowanym przez mikrobiotę jelitową. Bardzo duże ilości (36 g dziennie w badaniu na ludziach) powodowały u niektórych osób wzdęcia i gazy, co EFSA uznała za niepożądane, ale nie szkodliwe.