Yakisoba

Карагенанот е згуснувач и стабилизатор од морски алги. Според EFSA (2018), нема загриженост при вообичаен внес кај возрасни; отворено останува прашањето за деградираниот карагенан и можното воспаление на цревата, а главното предупредување се однесува на формулите за доенчиња.

Калиум метабисулфитот е конзерванс од семејството сулфити, аналог на E223 со калиум наместо натриум. Како и сите сулфити, може да предизвика алергиски реакции кај подложни лица.

Мононатриум глутаматот (MSG) е засилувач на вкусот, често користен во грицки, сосови и јадења од азиската кујна. EFSA забележа дека дел од населението го надминува прифатливиот дневен внес; кај подложни лица може да предизвика невролошки симптоми.

Дифосфатите се стабилизатори и регулатори на киселоста. Прекумерниот внес на фосфати преку храната се поврзува со оптоварување на бубрезите и кардиоваскуларен ризик (EFSA 2019).

Калциум-динатриум EDTA е стабилизатор што ги врзува металите. Може да врзува и корисни минерали; постои загриженост за натрупување при редовен внес.

Ксантан гумата е згуснувач и стабилизатор што се добива со ферментација на шеќери со бактеријата Xanthomonas campestris. При повторната проценка во 2017 година, EFSA заклучи дека не е потребен нумерички прифатлив дневен внес и не утврди загриженост за безбедноста на општата популација; гумата не се апсорбира во непроменета форма и ја ферментира цревната микробиота. Големи количини (10–15 g дневно во студии кај луѓе) делуваат лаксативно со зголемување на волуменот на столицата и може да предизвикаат гасови или непријатност во стомакот, што EFSA го смета за непосакуван, но не и штетен ефект.

Лимонската киселина е киселина што природно се наоѓа во цитрусите и се создава во самиот организам при енергетскиот метаболизам (циклус на лимонската киселина); адитивот се произведува со ферментација на шеќери со мувлата Aspergillus niger. Дава кисел вкус, ја регулира киселоста и им помага на антиоксидансите со врзување на металите. JECFA не го ограничи нејзиниот прифатлив дневен внес („ADI неограничен“), а во ЕУ е дозволена во повеќето видови храна без утврдено максимално ниво (quantum satis).

Пектините се желирачки средства што се добиваат главно од кора од цитруси и комина од јаболка; амидираниот пектин (E440ii) е хемиски модифициран со амонијак. При повторната проценка во 2017 година, EFSA заклучи дека не е потребен нумерички прифатлив дневен внес и не утврди загриженост за безбедноста на општата популација; пектинот е растворливо диетално влакно што го ферментира цревната микробиота. Многу големи количини (36 g дневно во студија кај луѓе) кај некои луѓе предизвикале надуеност и гасови, што EFSA го смета за непосакуван, но не и штетен ефект.